Dartele Leuvenaars brengen Lyra-Lierse de eerste nederlaag toe
Zou het Nederlandse arbitrale trio ons geluk brengen? Tot aan de 25ste minuut was er in ieder geval geen vuiltje aan de lucht. Onze jongens stonden goed en speelden verzorgd voetbal. Het eerste gevaar was zelfs Liers, Peffer stuurde Durinck diep, de harde knal van Matteo ging via de borst van doelman Jochmans opnieuw het veld in.
Bulut sneed naar binnen, zijn schot was niet gekadreerd. So far, so good. Plots schakelden de jonge Leuvenaars een versnelling hoger en dat leverde in tien minuten tijd meermaals doelgevaar op. Conte kopte over en schoot wat later enkele meters naast, Wiggers trof de paal, Diallo kon een cross, nochtans ongehinderd, niet in doel verlengen. Als dit maar goed kwam.
Ongelukkig balverlies leidde een thuisaanval in, het schot van Murru werd via een Liers been in hoekschop verwerkt. En dan toch, prijs. De hoekschop werd aan de tweede paal doorgekopt, Braspenning tikte simpel binnen. Een naam met voorspellende waarde, in dit geval, want het was letterlijk zes keer voor een frank.
De schade had voor rusten nog groter kunnen zijn, toen diezelfde Braspenning onbegrijpelijk over kopte. Het doelpunt zou sowieso niet hebben geteld, want buitenspel. Het enige wat onze roodwitten hier tegenover konden stellen was een strakke hoekschop van Peffer, door Jochmans vanonder de lat getipt.
Zouden de mannen van Tom Proost het tij in de tweede helft kunnen keren, zoals in de voorgaande wedstrijden? Daar leek het even op, toen Muyldermans een voorzet van Peffer controleerde en in het zijnet trapte. De lateraal vrijstaande Symons bedienen was ook een optie geweest.
De Lierse opflakkering was van korte duur, de thuisploeg nam weer over. Een knal van Murra ging enkele meters buiten het kader, maar nauwelijks later was het weer van dat. Na een hoekschop bleef de bal in de kluts hangen, al liggend trapte Van de Ven binnen. Een vreemd doelpunt vanuit Liers perspectief. Vijf minuten later deed de Leuvense six-seven Diallo de boeken toe, toen hij de Lierse linkerflank oprolde en nummer drie binnentrapte. Dit ging weer even te snel, daar moeten we eerlijk in zijn.
Een minuut later bracht Peffer de bal goed voor. Symons stond goed geplaatst, maar raakte de bal verkeerd. Jammer! De ingevallen Kokora legde af op Schils, zijn schot ging centraal in de handen van Jochmans.
De dekselse, aalvlugge Diallo had nog energie in zijn tank. Hij ging op doel af en omspeelde Sterkens, maar besloot in het zijnet. In deze vorm zou hij wel eens op de deur van de Leuvense A-kern kunnen kloppen.
Met nog ruim een kwartier op de klok verstuurde Robbe Kil een lange bal, Berghmans – eveneens ingevallen – knikte met een boog overhoeks binnen. Zou er nog een remontada inzitten? Niet echt, want veel doelgevaar konden de Pallieters niet meer forceren, Sterkens weerde een vierde Leuvens doelpunt nog af met een beenreflex.
Zo trok de beste ploeg aan het langste eind. Credits aan OHL U23, dat met dit energieke voetbal nu vier wedstrijden op rij gewonnen heeft. Op hun kunstgrasveld voelen de technisch sterke jonge Leuvenaars zich duidelijk in hun sas, wie weet hoe ver kunnen ze komen?
Zaterdag wacht er met Roeselare weer een heel andere wedstrijd, thuis in het L’Avenirstadion, waar onze jongens met de steun van de supporters altijd iets meer kunnen.
K. Lyra-Lierse: Sterkens, Robbe Kil, Verbist, Muyldermans, Dom (89′ Reijniers), Versmissen, Schils, Seppe Kil (C) (72′ Berghmans), Durinck (72′ Van Goylen), Peffer, Symons (62′ Kokora)
Jong OHL: Jochmans, Bulut, Conte, Olivier, Gerard (86′ Willems), Diallo, Murru (86′ Remans), Braspenning (C), Van De Ven (54′ Van Den Driessche), Gigot, Wiggers
Doelpunten: 37′ Braspenning 1-0, 53′ Van De Ven 2-0, 58′ Diallo 3-0, 74′ Berghmans 3-1
Geel: 42′ Gigot, 61′ Olivier, 63′ Dom, 79′ Murru
Scheidsrechter: Janis Serckx