Lyra-Lierse bijt in het zand bij gretig Diegem

Wat hebben ze gedaan? 

Twee nul.

Gewonnen?

Nee, verloren.

Oei, dan was’t ni goe?

Nee, die mannen waren veel beter.

Zo verliep, in de nog relatief vroege avond, mijn thuiskomst,  En meteen hebt u de wedstrijd in een notendop.

Uit bij Diegem is zelden een wandeling in het Gemeentepark, daar hadden de fans zich al op ingesteld. Dat onze jongens zo weinig weerwerk zouden bieden, dat had niemand verwacht. Dan kan je je een punthoofd breken over de redenen. Zat er een opwekkend kruid in de mosselen – elk jaar komen 1200 mensen de schaaldieren eten in de parochiezaal, faut le faire –  die de spelers de dag ervoor hadden verorberd? Hadden de groenhemden een superdag en de Lierenaars een complete off day? Waren de Vlaams-Brabanders zo goed omdat de Lierenaars zo zwak waren, of andersom? Zullen we het maar op een eenvoudige voetbalwet houden? De ploeg die de punten het meeste nodig had, ging er het meeste voor.

Gretig Diegem laat Lierenaars niet in de wedstrijd komen

Het openingskwartier verried nog niet zoveel onraad. Het eerste noemenswaardige gevaar kwam zelfs van de Pallieters. Peffer gaf goed mee naar Seppe Kil, die schoot binnen het bereik van doelman Michiels.

Diegem werd dreigender. Na een razendsnelle omschakeling verscheen Babacan oog in oog met Sterkens, Mats wachtte geduldig, zodat hij het gevaar nog half kon weren en de Diegemse spits vanuit een te schuine hoek naast besloot.

Ondertussen waren Emhandi en de vinnige winger Moatassim op stoom gekomen. Die laatste is een soort Muyldermans op speed. En dan heb ik toch weer onze – aan hun terugkeer werkende – flankspelers vermeld. Tomas en Quinten, komm bald wieder!

Diegem speelde dominant en gaf de bezoekers geen meter ruimte om te voetballen. Met succes, want tot gedragen aanvallen en vlotte combinaties kwamen de rood-witten niet. Op het half uur trapte Sula een vrijschop vanop een aardige plaats een halve meter over, vijf minuten later mocht Peffer, ook via een vrijschop, maar iets verder, het proberen, zijn poging belandde in de armen van Michiels.

En bekroont overwicht met twee doelpunten

Tot zover een eerste helft, door Diegem gewonnen op punten. Die virtuele voorsprong werd al snel in de tweede helft een reële voorsprong. De bal bleef na weifelend uitverdedigen hangen, De Koker had iets moois – een streep naar de verste hoek – in zijn, jawel, koker en de uitvoering was navenant. Op basis van de voorgaande 47 minuten meer dan verdiend.

Tien minuten later dan toch Liers gevaar. Versmissen kopte aan de tweede zone een vrijschop van Peffer terug in het pak, met een heet standje tot gevolg. Een lichtpuntje, als het ware!

Een thuisspeler had een Pefferke in gedachten, de verre bal zeilde enkele meters naast. De meegereisde supporters hadden er zich al mee verzoend dat het noppes zou worden, tot Peffer vijf minuten voor tijd door de buitenspelval werd geloodst. Een omhooggestoken vlag maakte een einde aan het gevaar.

In de 87ste minuut gaf Sula na weer een scherpe omschakeling de genadestoot, in de vorm van een knap overhoeks schot. Versmissen tekende voor het laatste wapenfeit met een opstuitend schot waar Michiels last mee had.

Een wedstrijd om snel te vergeten, op naar de volgende. Bloed, zweet en tranen, graag.

K. Lyra-Lierse: Sterkens, Versmissen, Robbe Kil, Bohets, Dom (70′ Elmazhad), Schils, Seppe Kil (C), Reijniers (45′ Weuts), Peffer, Struyf (45′ Van Den Bogaert)

K. Diegem Sport: Michiels (C), Hermans, Franquin, Moatassim (77′ Deflem), De Koker (89′ De Wachter), Gody (77′ Bunch),  Mertens, Labiad, Babacan (60′ Mauën), Emhandi, Sula (89′ Colman)

Geel: 38′ Franquin, 39′ Schils, 44′ Reijniers, 53′ Seppe Kil, 78′ De Koker, 86′ Elmazhad

Scheidsrechter: Bram Eeckhout